Przed laty Olga porzuciła literackie aspiracje, aby zostać żoną i matką. Po piętnastu latach małżeństwa dowiaduje się, że jej mąż odchodzi do znacznie młodszej kochanki, a jej życie kompletnie się rozpada. Codzienność staje się wyzwaniem nie do pokonania, niemożliwym i bezsensownym wysiłkiem. Pustki, w jaką spada Olga, nie są w stanie wypełnić ani dzieci, ani dbanie o siebie i o dom.
W porzuconej kobiecie narastają gniew, zazdrość i obsesja, które zmieniają ją nie do poznania. Kiedy jej własne mieszkanie staje się prawdziwym więzieniem, Oldze nie pozostaje nic innego, jak zmierzyć się z upiorami, utratą własnej tożsamości i świadomością, że już nigdy nie będzie normalnie.
Ferrante zgrabnie analizuje mikrokosmos ludzkiej duszy, jasno i precyzyjnie przedstawiając czytelnikom meandry kobiecego umysłu – cierpienie wywołane porzuceniem i nieznośne dudnienie upływającego czasu.
„El Mundo”
